Hoe de verbeelding werkt. Over Spijtig spijtig spijtig van Wim Helsen januari 30, 2013 Laurens Ham Tijdens Spijtig spijtig spijtig, de nieuwe voorstelling van Wim Helsen, is het podium nagenoeg leeg. Er staan wat tl-lampen opgesteld die een ongezellig licht verspreiden en er is een krukje. Meer niet. Aan het begin van de voorstelling plakt Helsen met wit tape een ruimte af op de vloer. Die gemarkeerde ruimte verbeeldt de ruimte die we de anderhalf uur van de voorstelling nauwelijks meer zullen verlaten: een cafétoilet in Mortsel. In de eerste minuten van de voorstelling begint Helsen met het vertellen van een anekdote, die de rest van de voorstelling zal blijven domineren. Hij staat in dat cafétoilet in Mortsel, achter twee plassende mannen, en er komt een andere man binnen. Die sluit achter hem aan en vraagt Helsen of hij ook in de rij staat. Vanaf dat moment is er iets belangrijks veranderd, zo denkt Helsen: met het uitspreken van die woorden is er een rij in … lees meer →
Terras ontvangt 25.000 euro subsidie januari 24, 2013 Laurens Ham Donderdag 24 januari werd bekendgemaakt dat Terras 25.000 euro ontvangt van het Nederlands Letterenfonds en het Prins Benhard Cultuurfonds. De andere drie tijdschriften die ondersteund worden zijn Hollands Maandblad, Liter en Das Magazin. Op de site van het Letterenfonds is een persbericht te lezen, waarin over Terras onder meer wordt gezegd: ‘Het blad onderscheidt zich van andere tijdschriften door aandacht te schenken aan nieuwe stemmen in de buitenlandse literatuur en de literatuur vloeiend te verbinden met andere kunstdisciplines. Het is een plek waar jonge vertalers aan de slag kunnen. Terras plaatst de contemporaine literatuur, ook de Nederlandse, in een multimediale en multidisciplinaire omgeving.’ Bekijk hieronder een gloednieuw filmpje van en over Terras:
Horror vacui – over Edward Hopper december 31, 2012 Kim Andringa Een paar maanden terug ontdekte ik in Raster een stuk van Bernlef over Edward Hopper. Inmiddels is het gedigitaliseerd en kunt u het hier lezen. Bernlef analyseert het gevoel van ontroering dat de afwezigheid en ook de afwijzendheid van Hoppers doeken bij hem teweegbrengen. Ik schrijf afwezigheid, maart eigenlijk gaat het in de woorden van Bernlef om aanwezigheid : de afwezige, dat is hij zelf. In de observatie van het schilderij wordt hij even van zichzelf bevrijd. Een gevoel dat ik herken als wat mij soms bekruipt op een vreemde plek, een uitgestorven stad, een lege straat, waar je je als geabsorbeerd voelt door je omgeving. Edward Hopper Morning Sun 1952Huile sur toile, 71,4 x 101,9 cmOhio, Columbus Museum of ArtHowald Fund Purchase 1954.031© Columbus Museum of Art, Ohio Op dus naar het Hopperretrospectief in het Grand Palais in Parijs (nog tot eind januari te zien). Misschien kwam het doordat ik … lees meer →
Arno Camenisch en Reina Dokter vallen in de prijzen december 7, 2012 redactie De Zwitserse schrijver Arno Camenisch won deze week de Eidgenössischen Literaturpreis 2012 met Ustrinkata, het laatste deel van de trilogie Sez Ner. In Sez Ner voert Camenisch in korte, scherpe en levendige scènes het dorpsleven op in bergen van het Zwitserse Graubünden. Het is een wereld van hard en soms gevaarlijk werk, eenzaamheid en alcoholisme door Camenisch gevangen in hilarisch, tragisch maar bovenal teder proza. In Ustrinkata komen de personages uit Sez Ner en Hinter dem Bahnhof terug. Nog één keer zitten ze rond de stamtafel, Tante, Silvia, Luis, Otto, Giachen en al die anderen die nog leven of allang dood zijn. Aan alles komt een einde, maar zo lang er iemand blijft vertellen wordt het laatste glas nog niet leeggedronken. Terras publiceerde de eerste vijftien pagina’s van het eerste deel Sez Ner in #02 Ruïne/Omhoog (vertaling Ton Naaijkens) en nodigde Camenisch uit om uit zijn werk te komen voorlezen. … lees meer →
Raster ontmaskerd (1) november 30, 2012 Laurens Ham Rond de officiële lancering van het project ‘Masker, ontmasker’, op 7 december 2012 in Perdu (Amsterdam), presenteert de redactie enkele gemaskerde teksten uit het archief van tijdschrift Raster. In 2007 verscheen het prachtige Raster-nummer ‘Fictieve biografieën’ (#118). Daarin zijn de complete Vie imaginaires van de Franse schrijver Marcel Schwob vertaald. De titel van dat werk, of de Nederlandse vertaling ‘Fictieve biografieën’ die Rokus Hofstede eraan gaf, kan verwarrend werken. Gaat het hier om biografieën van fictieve personages? Dat niet: de figuren die Schwob beschreef (onder wie Empedokles, Lucretius en Pocahontas) hebben allemaal echt bestaan. Wel nam Schwob veel vrijheid in het beschrijven van hun levensverhaal. In het voorwoord schreef hij dan ook dat historici ons niets te vertellen hebben over individuen; ze vertellen alleen over de plek van mensen in de geschiedenis. Taak van de biograaf is juist om het individu wél te laten schitteren: de biograaf ‘moet zich niet … lees meer →
Hans Teeuwen en de ontmaskering van het Nederlands cabaret oktober 25, 2012 Laurens Ham Na Gerard Bouwmeesters reactie op Reynaert en Suske & Wiske stelt Terras graag de gelederen open voor korte essays over maskerende en ontmaskerende verschijnselen. Uw ideeën zijn van harte welkom op redactie [at] tijdschriftterras.nl. Ivo Nieuwenhuis, promovendus aan de Universiteit van Amsterdam, baant de weg met een stuk over de ontmaskerende betekenis van Hans Teeuwens cabaret. Hoe klinkt de echte Hans Teeuwen? Die vraag is moeilijker te beantwoorden dan het lijkt, aangezien deze populaire Nederlandse komiek zowel op het podium als in andere publieke optredens steeds wisselende maskers en stemmen opzet. Nu eens speelt hij de onhandige schlemiel, dan weer de nietsontziende sadist. De rol van serieuze commentator combineert hij moeiteloos met die van speelse provocateur. Geen van die maskers en stemmen domineert echt, waardoor de vraag waar Teeuwen nu feitelijk voor staat en wat hij vindt, als cabaretier en als publieke persoonlijkheid, meestal in het midden blijft. Daarbij heeft Teeuwens … lees meer →
Reynaert (reactie) oktober 15, 2012 Laurens Ham Gerard Bouwmeester, promovendus Middelnederlandse letterkunde aan de Universiteit Utrecht, schreef een reactie op deze blogtekst. Hieronder volgt de reactie integraal. Goedheid, slechtheid en ontmaskering: er waren voor Laurens Ham slechtere weken dan de vorige denkbaar om deze thema’s op Terras te bespreken dan de week die begon met de commissie-Samson en eindigde met Huys en Holleeder. Deze thema’s hebben een illustrerende bijrol in een stuk waarin de auteur betoogt dat wie oudere literaire klassiekers actualiseert moet waken voor ‘onnodig simplificeren’. Dat is volgens Ham wel gebeurd in Paul Geerts’ bewerking van Van den vos Reynaerde (VDVR), het Suske & Wiske-album De Rebelse Reinaert (DRR). Zonder iets af te willen doen aan het punt dat Ham maakt, zou ik wel graag drie kanttekeningen plaatsen bij zijn opmerkingen over het avontuur van de Vlaamse striphelden. Ik doe dat naar aanleiding van twee citaten uit het stuk van Ham. (1) Ham … lees meer →
Reynaert (3) oktober 10, 2012 Laurens Ham Het is een bekende discussie onder neerlandici: hoe houden we onze klassiekers levend voor het grote publiek? Dat klassieke Nederlandstalige werken in eigen land nauwelijks nog gelezen worden, is een bekend probleem. Het heeft te maken met het Nederlandse uitgeefbeleid, maar beslist ook met het kopend publiek. Tekstseries (zoals de afgelopen twintig jaar in Nederland Delta, Griffioen, Alfa en zo nog een paar) doen het in de boekwinkel meestal matig, grote verzamelde werken (zoals die van W.F. Hermans) worden door het grote publiek vaak te duur gevonden, en het eindigt ermee dat de boeken helemaal niet meer verkrijgbaar zijn. Het is een situatie die voor Engelsen, Fransen en Duitsers absoluut onbegrijpelijk moet zijn. Wanneer zij een boekhandel binnenlopen, staan Shakespeare en Swift, Flaubert en Proust, Goethe en Mann in lange rijen klaar, vaak in speciale afdelingen met ‘classics’. Onder scholieren en studenten vinden ze nog altijd gretig aftrek. Vooral in … lees meer →
Reynaert (2) september 4, 2012 Laurens Ham ‘Met Firapeel datsi ghingen / Ende maecten pays van allen dingen.’ Zo luiden de slotregels van Van den vos Reynaerde, waarin beschreven wordt hoe de toegetakelde wolf Isegrijn en beer Bruun besluiten om een zoenoffer van koning Nobel te accepteren. Door de sluwheid van Reynaert zijn ze in een kwaad daglicht komen te staan en als verraders van het koninkrijk in de boeien geslagen. Maar nadat Reynaert het hoofd van haas Cuwaert in een envelop naar Nobel heeft gestuurd en zelf de benen heeft genomen, realiseert de koning zich dat hij in een val is getrapt en dat het alleen de vos was die het op zijn koninklijke waardigheid had gemunt. Op aanraden van het luipaard Firapeel wordt de ram Belijn als zoenoffer aan Isegrijn en Bruun aangeboden, waarna de vrede in het koninkrijk is hersteld. Eind goed, al goed. Voor de hedendaagse lezer is het moeilijk om dit slot … lees meer →
Reynaert (1) augustus 22, 2012 Laurens Ham ‘We kunnen ook naar de nieuwe Batmanfilm gaan, The Dark Knight Rises. Schijnt wel de moeite te zijn. Heb je The Dark Knight gezien, de vorige?’ ‘Nee, ik denk dat ik al een jaar of vijftien Batmanfilms niet meer bijhoud,’ zegt hij. ‘Dat is die film die vooral zo legendarisch is vanwege de vertolking van The Joker door door Heath Ledger,’ zeg ik. ‘Er is haast een mythe ontstaan rondom die rol. Ledger zou zich zo hebben ingeleefd dat zijn slaapproblemen ervan verergerden. Nog voordat de film uitkwam stierf hij aan een overdosis slaappillen.’ Het is even stil aan de andere kant van lijn. Dan zegt hij: ‘Laurens, ik weet niet of je dit al gehoord hebt, maar tijdens je vakantie is er bij de première van die nieuwe Batman een aanslag geweest in Amerika. Iemand heeft op de bioscoopbezoekers in staan schieten tijdens de film.’ Na het telefoongesprek lees … lees meer →
Typisch Nederlands augustus 9, 2012 Kim Andringa I.M. Diederik Grit ‘Weinig vertaalproblemen zijn zo universeel als dat van de vertaling van cultuurbepaalde termen en uitdrukkingen, ook wel aangeduid als “realia”’, schreef Diederik Grit, scandinavist en vertaler, in een artikel in vertaaltijdschrift Filter (1997)[1]. Zo universeel als het verschijnsel realis is – ik vertrouw op wat internet me als enkelvoud dicteert, gebruikt wordt het vreemd genoeg nooit, geen vertaler roept kennelijk ooit uit: ‘Verdomme, man, ik zit me nou toch met een realis in m’n maag!’ – zo on-universeel, anti-universeel zelfs, is het beestje zelf. We vragen ons met Máxima af wat de Nederlandse identiteit inhoudt? Misschien schuilt die wel in al die dingen die alleen wij bezitten en vooral: benoemen. Diederik Grit geeft de toekomstige vertaler een lijstje met strategieën die toegepast kunnen worden om (ervan uitgaand dat je naar je moedertaal vertaalt) deze al te vreemde elementen zo soepel mogelijk in je … lees meer →
Schets van het landschap III augustus 1, 2012 Ruth Verraes Als ik van buiten naar binnen ga, vragen ze of het koud is. Kom ik in het donker terug, dan vragen ze naar het weer en of er ook sterren zijn. 1. Ik denk na over het begin van de wereld en kom steeds dit nadenken tegen. 2. Als ik alles wat ik lees ook zou begrijpen, hoef ik nooit meer iets te onthouden. Als ik me over de vorm van de eerste letter van het boek verbaas, raakt het boek nooit uitgelezen. Ik haal kort adem om het spreken te hernemen, hef mijn pen op om een zin te voltooien. Nu er een pauze valt in ons gesprek, kunnen we elkaar eindelijk ontmoeten. 3. Het wier in een rivier, twijgen en takken van bomen wiegen, zweven en klapperen. Ondanks het constante stromen van water, het blazen van wind buigen noch het wier, noch de takken als versteend één kant … lees meer →
Schets van het landschap II juli 10, 2012 Ruth Verraes 1. Ik denk na en probeer te weten, vergeet wat ik ben. Ik kan door het denken zeggen dat ik ben en de wereld beschouwen. Vergeten dat ik er onderdeel van ben. 2. Ik heb een landschap gekozen om er te wonen en met de ploeg het land bewerkt. Ik laat onder het genot van een biertje mijn blik over de akker dwalen. Hoewel ik niets dan arbeid heb toegevoegd, besluit ik tevereden dat er na het werk iets veranderd is. 3. Ik maak een opsomming van de eigenschappen van de aarde, het water, de lucht en de boom op mijn land. Er waren overeenkomsten en verschillen. In mijn land zijn het de verschillen die tellen. 4. Wat ik over de materie van de schors weet, som ik op. Bij dat wat ik niet weet, hoef ik niet stil te staan. Ik heb de schors van de boom bekeken … lees meer →
Masker, ontmasker (5) juni 27, 2012 Laurens Ham Je zou het niet zeggen, maar carnaval heeft een maatschappijkritische betekenis. Of laat ik preciezer zijn: je zou dat niet zeggen wanneer je inwoner van Utrecht bent, zoals ik, en jaarlijks kuddes randstedelingen hossend in treinen naar het zuiden ziet verdwijnen. Maar wanneer je, nog steeds zoals ik, als toeschouwer van de Tilburgse ‘opstoet’ de ene na de andere satirische performance ziet passeren, dan wordt dat kritische potentieel ineens voorstelbaar. Carnaval is van oudsher een feest waarin de maatschappelijke orde op zijn kop wordt gezet. Het gezag wordt onklaar gemaakt, er wordt een symbolische Prins Carnaval op de troon gehesen en de ‘eigenlijke’ machthebbers worden onophoudelijk belachelijk gemaakt. De vraag is natuurlijk of deze politieke omkering wel echt ondermijnend werkt. Dat is althans een vast punt van discussie sinds de Russische literatuurwetenschapper Michail Bachtin in een studie over Rabelais’ Gargantua en Pantagruel het carnaval interpreteerde als een oefening voor de … lees meer →
Li Bifeng juni 20, 2012 Erik Lindner In dit land kunnen we alleen in winterslaap blijven Maar de winter is te vroeg gekomen Onze bomen beginnen te verdorren We hebben geen voedingsstof meer Zo raken onze haren door de sneeuw van jaren ingevroren en vergrauwd Onze huid ziet eruit als een veld vol barsten Het is winter We vallen graag in winterslaap Het hart is moe Het bloed ook Onder de sneeuw blijven we in winterslaap Li Bifing (1965) verblijft in Mianyang City, Sichuan. Mei 2012 is hij gevangengenomen vanwege het vertrek uit China van zijn vriend Liao Yiwu. Zie hier voor meer informatie. Vertaling: Erik Lindner
Deels gezonken vloer na de tsunami, Namie, Japan, 8 juli, 2011. juni 9, 2012 Jozee Brouwer, Miek Zwamborn
Masker, ontmasker (3) juni 1, 2012 Laurens Ham Onlangs las ik Practicum of het steriele schrijven van Willy Roggeman, in 2009 prachtig uitgegeven bij uitgeverij het balanseer in Aalst. Het was een kwelling. Niet vaak las ik een tekst die zo schrijnend blijk gaf van een persoonlijke crisis – en dat terwijl alle sentiment uit de tekst gebannen is. ‘Ik heb mij in de meest primaire betekenis van het woord overleefd,’ schrijft Roggeman ergens op nonchalante toon. Hij kwam voor een uniek probleem te staan: wat te doen wanneer je leven en oeuvre klaar zijn, maar je plotseling nog decennia hebt te gaan? Vanaf jonge leeftijd werd Roggeman door een ernstige hartkwaal geplaagd, iets waarvoor hij vroeg of laat onder het mes zou moeten. Tegen het einde van de jaren zestig, toen hij in de kringen van de Vlaamse avant-garde faam had verworven als schrijver en virtuoos jazz-saxofonist, besloot hij de waarschijnlijk korte tijd die hem restte volledig … lees meer →
Masker, ontmasker (2) mei 23, 2012 Laurens Ham Op de hoes van de plaat Masque (1975) van de Amerikaanse band Kansas prijkt een gezicht met een vreemde vorm, gevormd uit vissen, kreeften, krabben en andere zeebeesten. Maker van het kunstwerk is Giuseppe Arcimboldo (1527-1593), een Italiaanse kunstenaar die gespecialiseerd was in zulke bizarre portretten. Hoofden en lichamen samengesteld uit fruit, bladeren, hout, goud, vuur, boeken: Arcimboldo lijkt wel alles te hebben uitgeprobeerd. Sommige van zijn werken horen meer in de vroeg-twintigste-eeuwse avant-garde thuis dan in de Renaissance. Neem The Librarian, die volledig uit gestapelde boeken en een gordijn is samengesteld en die mij doet denken aan de figuren op de schilderijen van de surrealist Giorgio de Chirico (1888-1978). Wat wilde Arcimboldo met deze portretten zeggen? Het is verleidelijk om er een maatschappelijke kritiek in te zien: kritiek op de overdaad van een maatschappij die rijker en rijker werd. K.C. Elhard schreef in 2005 dat The Librarian als een … lees meer →
Schets van het landschap mei 22, 2012 Ruth Verraes Bericht vanuit Kunsthuis SYB te Beetsterzwaag 1. Ik zeg: ik ga een landschap beschrijven. Jij maakt je op je het landschap te verbeelden, zoals een schilder zijn doek prepareert. 2. Ik ga me niet vermoeien het landschap correct te beschrijven. Als ik een berg zie, dan zie ik een berg, ook al staat er een boom voor de voet of schuift er net een wolk voorbij de top. 3. Ik heb een afbeelding in de hand en beschrijf het landschap. Ik weet niet of ik het landschap beschrijf of de afbeelding van het landschap. Het landschap dat ik zag, bestaat niet meer. 4. Het bijschrift vertelt me wat ik zie. Ik lees een beschrijving van het landschap of iets over de locatie, wanneer het boek over landschappen gaat, maar over het papier, het font en de drukkwaliteit als het over vormgeving gaat. 5. Welk boek vertelt wat over de plooi … lees meer →
Literaire cocktailparty mei 11, 2012 Kim Andringa Jos Joosten bundelde in het onlangs verschenen Staande receptie (Uitgeverij Vantilt) oude en nieuwe stukken over literaire kritiek in Nederland en over de grens. Hij behandelt er ‘kwesties in het wetenschappelijke en literaire onderzoek rond kritiek en receptie’ (p.17), die uiteenlopen van de recensie als waardetoekenning binnen het literaire Socialsystem , kritiek en engagement, de invloed van Merlyn en internetrecensies, tot de rol die nationale context kan spelen in de ontvangst van een boek (geïllustreerd aan de hand van Günther Grass’ In krabbengang). Naar eigen zeggen opent Jos Joosten perspectieven en geeft voorzetten. Om nog even in de voetbalmetaforiek te blijven hangen (het EK staat tenslotte voor de deur) : behalve voorzetten zitten er ook opmerkelijk veel strafschoppen in dit boek, waarmee de auteur naar mijn gevoel zijn doel enigzins voorbijschiet. Bij de – stevig onderbouwde, dat is het probleem niet – uitbranders die Renate Dorrestein, Elsbeth Etty, Connie Palmen en … lees meer →
Masker, ontmasker (1) mei 7, 2012 Laurens Ham Als kind was ik bang voor clowns. Uit die tijd staat me nog één schrikbeeld voor ogen: twee afschuwelijk neplachende clownsfiguren die aan een waslijn hingen, bungelend in de wind. Dat shot was afkomstig uit een wasmiddelenreclame die, zoals dat met reclames gaat, een tijdlang dagelijks op televisie kwam. Zodra de clowns in beeld verschenen, begon ik oorverdovend te gillen, en dat hield altijd pas op als de tv was uitgezet of naar een andere zender was overgeschakeld. Vreemd dat ik als tweejarige, zonder ooit Heath Ledger als The Joker te hebben gezien of Stephen Kings IT te hebben gelezen, al aanvoelde dat achter het vrolijke masker van de clown iets onvoorspelbaars schuilt, dat de geschminkte lach elk moment macaber kan worden. Het beeld van de vrolijk lachende clown als massamoordenaar lijkt wel een universeel schrikbeeld. Pas onlangs kwam ik erachter dat coulrofobie oftewel clownsangst een erkende fobie is. Het … lees meer →
In de Torstrasse… mei 3, 2012 Ruth Verraes Wat ik zo bijzonder vind – en weinig mensen geloven me – is dat het abstracte werk van Mondriaan naar de werkelijkheid verwijst. Hier is een fotograaf aan het woord die voor een enorme foto staat waar vierkante ramen van een gebouw worden afgewisseld door felblauwe vierkante vlakken. Verwijst niet elk abstract werk naar de werkelijkheid, vraag ik de fotograaf ietwat ontgoocheld nu hij over Mondriaan begint. In een ruïneus gebouw zonder ramen en deuren toveren de witgekalkte muren de ruimte om tot een galerie. Van buitenaf ziet het werk eruit alsof tientallen kinderhandjes de muren met felroze, groene en blauwe verf hebben bewerkt. Binnengekomen blijken het schilderijen te zijn, keurig ingelijst. Het is moeilijk de eerste indruk nu nog uit het werk te herleiden. Waar de vlekken en kwaststrepen veel van het witte doek vrij laten, ontstaat er een dieptewerking. Bekijk je het doek in zijn geheel, dan … lees meer →
Mademoiselle zegt waf april 30, 2012 Kim Andringa Enige tijd geleden, op een Parijse stoep. Ik loop langs twee mannen, blijkbaar kennissen van elkaar, één van de twee heeft een zwarte hond aan de lijn. De ander vraagt hem, naar de hond knikkend : “En, hoe gaat het? Met mijnheer daar… of is het mevrouw?” Waarop ik de hondenbezitter nadrukkelijk hoor antwoorden: “Mademoiselle”. Recente feministische inspanningen in Frankrijk hebben er onlangs toe geleid dat de overheid beloofd heeft de aanspreekvorm “mademoiselle” uit de ambtelijke papierwinkel te schrappen. Wat niet betekent, zoals de pers het soms deed voorkomen, dat de Franse juffer haar langste tijd gehad heeft. Als een man op straat een aardig meisje aan zou spreken met “Madame, je peux vous offrir un café?” zou met dat “madame” op de achtergrond van de flirt onherroepelijk de schaduw van een potentiële echtgenoot opdoemen, wat de kans op succes – toch al tamelijk beperkt – nog zou verkleinen. Dat … lees meer →
Dichters wonen in de eeuwen april 23, 2012 Elke Erb Dichters wonen in de eeuwen, Deze in de ene, de ander in die, een overlapt er De andere zit er middenin zoals die ander die er ook middenin woont. Mooi en goed. Endler strekt zich uit van 30 tot 90 in de zijne. Er wonen ook dichters in woningen zoals bijv. degene Die Endler bezit, dakkapelletje vijfde verdieping, Zonder bad, achterhuis, plee op de gang, maar met zon. Als de dichter Endler zijn kop uit het venster steekt, Kijkt hij of de vuilnisbakken leeg zijn. Elke Erb is in 1938 geboren in Scherbad, in de Eifel. Vanaf 1949 leefde zij in de DDR. Ze studeerde Germanistiek en Slavistiek in Halle. Werkte op het land, als lector, vertaalde en herdichte Blok, Gogol, Zwetajewa en Bednyi. Ze debuteerde in 1975 met Gutachten (Aufbau Verlag) en publiceerde sindsdien zo’n 20 titels, poëzie en proza. Bovenstaand gedicht komt uit Einer schreit: Nicht! … lees meer →
Wim Noordhoek over Gereedschap januari 9, 2012 Ehud Neuhaus Wim Noordhoek schrijft over gereedschap op het avondlog: http://www.avondlog.nl/blog-item/gereedschap-2
Tomas Tranströmer, Nobelprijs 2011 oktober 7, 2011 Ehud Neuhaus ALLEGRO Ik speel Haydn na een zwarte dag en voel een simpele warmte in mijn handen. De toetsen zijn willig. Milde hamers slaan. De klank is groen, levendig en kalm. De klank zegt dat de vrijheid bestaat en dat iemand de keizer geen belasting betaalt. Ik steek mijn handen diep in mijn haydnzakken en doe als iemand die de wereld in alle rust aanschouwt. Ik hijs de haydnvlag – dat betekent: ‘Wij geven ons niet over. Maar willen vrede.’ De muziek is een glazen huis op de helling waar stenen rondvliegen, stenen rollen. En de stenen rollen er dwars doorheen maar iedere ruit blijft heel. Uit: Tomas Tranströmer, De herinneringen zien mij. (De Bezige Bij, 2002). Vertaling: Bernlef. Dit gedicht las K. Michel voor tijdens de presentatie van Terras op Poetry International. Voor het originele gedicht zie: http://tuvala.blogspot.com/2007/10/tomas-transtrmer-allegro.html Gedicht van Tranströmer in vertaling van Bernlef uit … lees meer →
Sven Vitse over Terras september 30, 2011 Ehud Neuhaus het 00-nummer van Terras besproken door Sven Vitse in DWB: http://www.dwb.be/uitgave/2011/4/babelgium/sven-vitse/tijdschriften-2011-4-terras-kluger-hans-deus-ex-machina
Tegen de tijdgeest in is er een nieuw literair tijdschrift, en het mag er zijn juli 28, 2011 Ehud Neuhaus Na het verdwijnen van de papieren versie van Raster is er nu een nieuw literair tijdschrift: Terras. Het blad verrast met hoogstaande (vertaalde) poëzie. Nu maar hopen dat Terras subsidie krijgt. In de week dat staatssecretaris Halbe Zijlstra bekendmaakte dat de literaire tijdschriften geen subsidie meer moeten krijgen, werd op Poetry International doodleuk het nulnummer van een nieuw literair tijdschrift gepresenteerd. Terras heet het nieuwe blad dat vorige week ten doop werd gehouden. In het colofon staat overigens dat Terras mogelijk is geworden dankzij de ondersteuning van het Letterenfonds. Strijdbaar is de redactie in ieder geval wel. Eén van de redacteuren, dichter Erik Lindner, zei in NRC Handelsblad: “Crisistijd vraagt om militante initiatieven. Terras wordt uitgegeven bij stichting Perdu en niet bij een uitgeverij, waar je al snel in een verdomhoekje terechtkomt. Wanneer de subsidie verdwijnt, moet je andere wegen zoeken. ( ) De twee papieren nummers die wij per … lees meer →
De lancering van Terras juni 11, 2011 Ehud Neuhaus Uit Het Parool Kunst En Media, door Maarten Moll: http://tijdschriftterras.nl/tegen-de-tijdgeest-in-is-er-een-nieuw-literair-tijdschrift-en-het-mag-er-zijn/ Athenaeum over Murray: http://www.athenaeum.nl/boek-van-de-nacht/terras Wim Noordhoek op VPRO’s Avondlog: http://boeken.vpro.nl/avondlog/bericht/44807630/ NRC Handelsblad over Terras: http://www.nrcboeken.nl/nieuws/%E2%80%98het-is-tijd-voor-militante-initiatieven%E2%80%99 Renske van Dijk op Newsflash: http://newsflash.elementweb.nl/2011/06/literair-tijdschrift-terras-trapt-af/ Jan Pollet kondigt Terras aan: http://jjpollet.wordpress.com/2011/06/10/terras-een-nieuw-literair-tijdschrift-in-het-spoor-van-raster/ Terras vermeldt door De Papieren Man: http://www.depapierenman.be/blog/2011/6/13/nieuw-literair-tijdschrift-terras-drukt-het-spoor-van-raster
